Blog berichten over ’kracht’

Wij zijn hier om te schitteren

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 12 januari 2018


Sunshine On The Bayou by Cheryl Empey


Klik hier om het verhaal te lezen dat hieraan vooraf ging!


Nog steeds glimlachend, liep Helena naar het jonge eikenboompje en ging ernaast knielen.

“Oma,” zei zij opnieuw, alleen wat harder, “ik ben zo blij dat je er nog bent.”

Tegelijkertijd streelde een briesje door haar donkerbruine lokken. Voor Helena voelde het alsof Oma via de wind met haar praatte. Zij glimlachte nog meer en genoot van de warme, gloeiende sensatie die zij voelde in haar hart. Toen stond zij op en liep langzaam naar de grote eik die de kleine eik beschutte tegen de hitte van de middagzon.


Lees meer over "Wij zijn hier om te schitteren"

Nu meer dan ooit

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 20 december 2017


Live Oak by Mel Cogan


De elfjarige Helena glimlachte tevreden naar de stralen van de zomerzon die door het dichte, bladerdak van de groenblijvende eiken sijpelden. Zij vond het heerlijk om langs de schaduwrijke laan te lopen die naar Oma’s grote landhuis bij de bayou leidde, want het gaf haar de tijd om alles te vergeten en om te genieten van de rustgevende schoonheid van de omgeving. Zo lang zij zich kon herinneren, bezocht zij Oma die niet haar echte oma was minstens eens per week.


Lees meer over "Nu meer dan ooit"

Culaccino

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 15 november 2017

Halo by John Nyberg


“Nou, dan zie ik je morgen,” zei Bianca terwijl zij opstond en het terras van het café verliet met een: “Doei”.

“Doei,” antwoordde Giulia met haar ogen knipperend om de tranen tegen te houden.

Zij keek hoe haar beste vriendin de straat uitliep tot zij de hoek om ging aan het andere eind van het plein in het Italiaanse stadje waar zij beiden woonden. Niet in staat om te genieten van de warme voorjaarszon op haar gezicht, keek zij terug op het gesprek dat maar enkele minuten geleden was geëindigd. Waarom waren zij boos geworden op elkaar, vroeg zij zich af. Wat als hun wekelijkse afspraak was begonnen, was veranderd in een ruzie om niets, waardoor beiden zich gekwetst voelden.


Lees meer over "Culaccino"

Niet persoonlijk bedoeld, maar je lijkt veel op mij

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 27 maart 2017


Pig by Martina Frietsch


Terwijl ik dit verhaal aan het schrijven ben, hoor ik buiten de stormwind brullen. Het dendert door de bomen en doet hun winterse, kale takken kreunen. Het maakt me onrustig. Of is het andersom? Doet de combinatie van mijn onrust en de onrust van de mensen om me heen de wind harder waaien? Ik ben ervan overtuigd dat we de wereld om ons heen meer beïnvloeden dan we ons misschien bewust zijn. Ook geloof ik dat alles verbonden en interactief is. Ik geloof in het vlindereffect.


Lees meer over "Niet persoonlijk bedoeld, maar je lijkt veel op mij"

We hoeven helemaal niet te lijden

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 2 mei 2016

Shadows by Chelsea Turner


Morgen is er dodenherdenking in Nederland, en de dag daarna bevrijdingsdag. Het zijn dagen waarbij ik gemengde gevoelens heb. Is het goed om mensen die onze vrijheid hebben verkregen te herdenken en vervolgens deze vrijheid te vieren? Ja, misschien wel. Zo ervaren we dankbaarheid en zijn we ons bewust van hoe belangrijk vrijheid voor ons is. Aan de andere kant richten we ons op het lijden.


Lees meer over "We hoeven helemaal niet te lijden"
Abonneer op mijn blog
Categorieën