En de wind fluisterde - Aflevering 23

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 25 mei 2018


Fields by Pipo


Klik hier om dit verhaal vanaf het begin te lezen!


Aflevering 23

Toen Giuseppe wakker werd op de dag nadat hij met mijnheer Frankston had gesproken aan de telefoon, reikte hij intuïtief naar de kaurischelp dat om zijn nek hing. Met zijn ogen nog gesloten wreef hij zacht de schelp tussen zijn vingers en probeerde te herinneren waarover hij afgelopen nacht had gedroomd. Het duurde maar even voor beelden zijn innerlijk oog overspoelden.


Plotseling bevond hij zich in een graanveld. Duizenden graanstengels zwierden in een ritmische beweging met de wind mee. Iets achter hem trok zijn aandacht, en toen hij omdraaide, verraste het hem een prachtige jonge vrouw te zien tussen de graanstengels nog geen tien meter van hem vandaan. Zij wiegde en draaide met gesloten ogen terwijl de wind speelde met haar lange, kastanjekleurige, zongebleekte haren. Langzaam naderde hij haar. Tegelijkertijd draaide zij om en kreeg hij haar liefelijke bruine gezicht te zien.


“Mijn eeuwige liefde,” sprak hij teder tegen haar in het Italiaans.

Hoewel hij zag dat zij niet verstond wat hij zei, voelde hij aan dat zij begreep wat hij bedoelde.

Zijn hart gloeide en verspreidde een verrukkelijk gevoel door heel zijn lichaam. Zij antwoordde niet in woorden, maar een stem binnenin hem sprak namens haar: ‘Gio, je bent er weer, mijn lief’.

Giuseppe kwam dichterbij legde zachtjes zijn rechterhand op haar wang en, terwijl hij zijn ogen sloot, kuste hij teder haar volle lippen. Toen hij zijn ogen weer opende, was zij verdwenen.


Het was toen dat Giuseppe terugkeerde uit zijn droom naar het moment nu. Hij opende zijn ogen en zuchtte. Toen keek hij naar buiten door een opening in de gordijnen. De winter zon scheen lichtjes en bedekte de muur tegenover zijn bed in een gouden gloed. Dezelfde kleur als het graanveld in zijn droom.

“Het heeft zo lang geduurd, Bee,” fluisterde hij smachtend.


De woorden waren amper over zijn lippen gegaan toen hij de drang voelde om actie te ondernemen. Hij had al genoeg tijd verspeeld door toe te geven aan teleurstelling, en nu was de tijd gekomen om de teugels in handen te nemen en een gelukkig leven voor zichzelf te creëren. Het was daarom met een gevoel van opgetogenheid dat hij zijn bed uit sprong en naar het bijzettafeltje waar hij zijn telefoon bewaarde snelde. Hij zou ingaan op het aanbod van mijnheer Frankston.


Klik hier om Aflevering 24 te lezen!


Intermezzo from Cavelleria Rusticana, Pietro Mascagni


Afbeeldingen:

‘Fields’ van Pipo99 op Freeimages.com


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: schrijven, liefde, verhalen, storytelling

Voorzien van de labels: tekstschrijver, dromen, hart, intuitie

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën