De sfeer blijft nog lang nazinderen in mijn lijf

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 17 februari 2014



Blij verrast als een klein kind en ontroerd, las ik de recensie die Goedele Vercnocke schreef over ‘De feeks van Montpézat’. Kijk, hier staat ie. Ik ben benieuwd wat het met jou doet.


Recensie door Goedele Vercnocke
Een zwoele avond in de door zon doordrenkte Provence. Alsof de bedwelmende geuren van lavendelaren tot diep in mijn neus doordringen en de verzengende warmte van de dag nog uit de bodem omhoog dringt…de tsjirpende krekels.

Wim Beunderman neemt ons mee naar 1873, in een spannend verhaal waar een 17-jarige jongen Armand, het hoofdpersonage, zich in een 5-jarig familiedrama een weg baant. Zijn intense gevoelens van woede en wraak op de intens lafhartige Rico, de Corsicaan, die zijn broer Estève sloeg, worden al snel duidelijk.

Armand worstelt ook met een beeld dat in zijn geheugen staat gegrift: zijn vermoorde vader. Toen hij 5 jaar geleden ’s ochtends in de bakkerij wou gaan helpen, lag de man bloedend en levenloos op de vloer. Armands moeder lijkt het gebeuren nooit te boven te komen, het is alsof er iets in haar stierf. Al altijd vond hij geborgenheid en steun bij zijn oom Alex. Maar een duister gesprek dat hij onlangs per toeval had opgevangen deed hem ineens twijfelen.

En dan…ontmoet hij de feeks. Was Tamar echt zoals de mensen fluisterden? Bezeten door de duivel die bezit nam van haar ziel? Maar Armand en Tamar voelen zich onweerstaanbaar tot elkaar aangetrokken, alsof hun zielen elkaar al altijd hebben gekend. Zij neemt hem mee in haar wereld van betovering, mysterie, schoonheid, speelsheid en liefde.

In zijn dromen komen de dreigende waarschuwingen van zijn familie en dorpsgenoten: "Kijk uit jongeman, dat is de Feeks, ze is nog gevaarlijker dan Rico" en twijfel bekruipt hem. Maar Armand ontwaakt telkens in het heerlijke besef dat het maar een droom was. Maar is dat wel zo?

En wat voert Rico in zijn schild? En is Armands oom Alex wel te vertrouwen? En wat is er vroeger gebeurd in zijn familie? Het lijkt of iedereen angstvallig het verleden verborgen houdt en in angst leeft. We moeten wachten tot de laatste bladzijden op de spannende en bloedstollende ontknoping.

Met ware vertellersallure beschrijft Wim in geuren en kleuren en soms met rauw realisme een verhaal over liefde en haat, verdriet en vreugde, wraak en vendetta, vergeving,  schoonheid en warmte en…eeuwigheid. De onvermijdelijke schaduwkanten van het mens-zijn en de diepste en zingevingsvragen van het bestaan gaat hij niet uit de weg. Hoewel ik eerder een non-fictie-lezer ben, bleef het boek me boeien tot de laatste zinnen.

Voor wie op een druilerige zomerdag in de warmte van de Provence wil ondergedompeld worden en alle kilheid even wil vergeten: lees De Feeks van Montpézat. De sfeer blijft nog lang nazinderen in mijn lijf.


Bekijk Goedele Vercnockes website!

Bestel hier het feeks e-book!

Bestel hier het feeks boek!



Gearchiveerd in de categorieën: blog, entries, inspiratie, liefde, roman

Voorzien van de labels: blog-tag, entry-tag, dromen, ziel, liefde, feeks, montpezat

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën