De jongen in de doos

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 29 juni 2018


Rainbow Lorikeets by Michelle Roberts


Toen hij eenmaal gehurkt zat in de kartonnen wasmachinedoos, kwam de jongen in een andere wereld terecht. Een plek waar personages in de boeken uit de bibliotheek tot leven kwamen. In zijn fantasie vergezelde hij hen op allerlei avonturen. Het ene moment kon hij als beroemde ontdekkingsreiziger naar onbekende oorden zeilen en het volgende moment kon hij over de prairie rijden met cowboys, of strijden tegen ridders, of een paardendief achtervolgen als een Canadese Mountie op zijn hondenslee.


In zijn doos raakte de jongen alle besef van tijd kwijt. Niet dat hij als zesjarige tijd belangrijk vond. Zijn moeder zou hem wel roepen als zijn eten klaar was of als het tijd was voor zijn zwemlessen bij de Dolphin Swim School. Op dit moment keerde hij, aangemoedigd door het kwettergeluid van de regenbooglori’s, terug naar zijn fantasiewereld op een tropisch eiland waar hij als onbevreesde jonge zeeschuimer vocht om zijn dame en schatkist te beschermen tegen bloeddorstige piraten.


Toch zou het maar enkele minuten duren voor hij terugkeerde naar de ‘echte wereld’ onder het huis op stelten, waar de doos zich bevond, vlakbij de wasmachine, de canvas zandbak en de knutseltafel. De jongen opende zijn ogen en keek rond in zijn doos, zich afvragend of de boomkikker die zijn vader laatst had ontdekt er weer zou zijn. Hij werd gefascineerd door de natuur, vooral door dieren. Van alle plaatsen waar hij had gewoond, had deze plattelandsstad verreweg de meeste dieren.


Outback Australia by Jimity Cricket


Overal waar hij keek waren dieren. Kookaburra’s en currawongs die hem elke ochtend wekten. Galahs, kaketoes, lori’s en andere papegaaien in de bomen van de boomkwekerij van de buren, die van een familie was die ‘Tree’ heette. Uitgedroogde, platgereden rietpadden op straat, slangen in niet-gemaaide tuinen, een slang die de schooldirecteur dood had geslagen onder een van de gebouwen van Frenchville State School, verwilderde honden, Christmas beetle kevers, bidsprinkhanen, spinnen in het bad, een variëteit aan hagedissen, een blauwtongskink die zich vast had geklampt aan het been van een vriend van de familie, en niet te vergeten Sally de beagle.


Nu de hond van zijn familie in hem opkwam, keek de jongen ernaar uit om zijn vader weer te vergezellen op een van zijn ritjes naar de ‘outback’ voor zijn werk, en hoopte dat zij Sally mee konden nemen. De vorige keer hadden zij door rundveegebied gereden en hij kon zich levendig herinneren hoe hij aangestaard werd door vele grote, vriendelijke, bruine ogen terwijl zijn vader de Land Cruiser voorzichtig door de kudde brahma koeien heen stuurde. In ieder geval zou hij in de tussentijd zich moeten vermaken door tuin-cricket te spelen met zijn twee jongere broers. Hij was heel blij met de witte cricket bat die zijn vader voor hen had gekocht. Het was veel beter dan het stuk hout waarmee hij eerst had geïmproviseerd.


Terwijl hij even in zijn doos bleef zitten, herinnerde hij zich eraan om zijn moeders advies op te volgen om wat anders op zijn boterhamen te nemen naar school de volgende dag. Ook al droogden zijn pindakaas boterhammen uit tegen de tijd dat ze gegeten mochten worden, was hij altijd geneigd om elke dag weer om pindakaas te vragen, aangezien het zijn favoriete beleg allertijden was. Gelukkig hadden de Aboriginal klasgenoot die hem als nieuwkomeling op school op weg had geholpen, en haar vriendinnen vaak heerlijke Lady Finger bananen bij zich die zij met hem deelden als zij samen van de bushalte naar huis liepen.


Country Road by Andrew Jabs


Zij deden heel aardig tegen hem, zoals de meeste mensen die hij kende. Hij hield van het gezelschap van anderen, maar had ook vaak de behoefte om even alleen te zijn. Dat vond hij nou zo fijn aan zijn doos. Die gaf hem de kans om alles even te vergeten en te fantaseren over wat hij later wou worden. Tot nu toe waren er maar twee dingen op zijn lijstje: Amerikaanse cowboy en ontdekkingsreiziger. Toch kon hij zich weleens droevig voelen als hij door de atlas bladerde, omdat haast alles op de wereld al ontdekt was. Dan troostte hij zich met de gedachte dat hij alles kon zijn en doen wat hij zich maar voorstelde. Hij wist dat zijn fantasie hem overal naartoe zou leiden waar hij maar wou, maar op dit moment genoot hij gewoon van zijn eigen gezelschap terwijl hij in zijn doos zat. Hij wist nog niet dat hij jaren later als man, in zijn fantasie terug zou keren naar de doos en zich opnieuw gelukkig alleen zou voelen.


Little River Band Cool Change


Afbeeldingen:

‘Outback Australia’ by Jimity Cricket on Freeimages.com

‘Rainbow Lorikeets’ van Michelle Roberts op Freeimages.com

‘Country Road‘ van Andrew Jabs op Freeimages.com


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: dromen, zelfinzicht, inspiratie, verhalen

Voorzien van de labels: tekstschrijver, australie, natuur, aboriginal, ridder

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën