Blog berichten over ’zelfinzicht’

Daar komt de Zon

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 1 juni 2018


The Call by Mario Magallanes


Klik hier om de serie vanaf het begin te lezen!


Deel 5 van de Helena Serie


“Ohhh,” zuchtten Helena en Marlon toen de meest schitterende zon die zij ooit hadden gezien voor hen verscheen.

Zij staarden naar de zon, om het te zien transformeren in een glimlachend vrouwengezicht zo vol van liefde dat het hun ogen vulde met tranen. Een warme, zachte stem sprak.

“Lieve kinderen, ik heet Tamar. Kom alsjeblieft dichterbij.”

De twee vrienden deden wat van hen gevraagd werd.

“Mijn naam is Helena,” zei Helena zonder enige aarzeling.

“En ik heet Marlon,” voegde Marlon toe met gelijke enthousiasme.

“Ja, dat weet ik, mijn kleine wijzen. Ik heb jullie van boven in de gaten gehouden sinds de dag dat jullie geboren werden.”

“Verwachtte je ons, Tamar?” vroeg Helena.

Tamar glimlachte.

“Ja, ik verwachtte jullie inderdaad. Net zoals de mensheid mij al duizenden jaren verwacht.”

“Dus jij bent de lang verwachte Zon,” zei Helena tot haar eigen verbazing, omdat de woorden niet voelden als haar eigen.

“Ja, dat ben ik,” antwoordde Tamar, “en voor de mensen uit de oudheid ben ik Sirius.”


Lees meer over "Daar komt de Zon"

Culaccino

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 15 november 2017

Halo by John Nyberg


“Nou, dan zie ik je morgen,” zei Bianca terwijl zij opstond en het terras van het café verliet met een: “Doei”.

“Doei,” antwoordde Giulia met haar ogen knipperend om de tranen tegen te houden.

Zij keek hoe haar beste vriendin de straat uitliep tot zij de hoek om ging aan het andere eind van het plein in het Italiaanse stadje waar zij beiden woonden. Niet in staat om te genieten van de warme voorjaarszon op haar gezicht, keek zij terug op het gesprek dat maar enkele minuten geleden was geëindigd. Waarom waren zij boos geworden op elkaar, vroeg zij zich af. Wat als hun wekelijkse afspraak was begonnen, was veranderd in een ruzie om niets, waardoor beiden zich gekwetst voelden.


Lees meer over "Culaccino"

De mooiste dag van mijn leven

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op donderdag 5 oktober 2017

Snowy Winter Night by ak girl


Vele jaren geleden, in een mijndorpje in het noorden, lag een pasgeboren jongetje ziek met een longontsteking in zijn ziekenhuisbedje. Terwijl de wind buiten in de fjord joelde, snakte hij naar lucht en verlangde naar de liefdevolle warmte van zijn moeder. Waar was zij? Hij voelde haar wel degelijk, zelfs al was zij niet dichtbij, net zoals hij de geruststellende trilling van zijn vaders stem hoorde. Waarom kon hij dan niet beslissen of hij wel wou leven?


Lees meer over "De mooiste dag van mijn leven"

Je kunt niet alles meehebben, toch?

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op dinsdag 13 juni 2017

Swim by Nevit Dilmen


Herken je  die momenten waarop niets lijkt te gaan zoals je wilt? Wanneer, hoe veel moeite je ook doet, alles maar niet uitpakt zoals je had gewenst? Ach, je kunt niet alles meehebben, toch?


Lees meer over "Je kunt niet alles meehebben, toch?"

Niet persoonlijk bedoeld, maar je lijkt veel op mij

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 27 maart 2017


Pig by Martina Frietsch


Terwijl ik dit verhaal aan het schrijven ben, hoor ik buiten de stormwind brullen. Het dendert door de bomen en doet hun winterse, kale takken kreunen. Het maakt me onrustig. Of is het andersom? Doet de combinatie van mijn onrust en de onrust van de mensen om me heen de wind harder waaien? Ik ben ervan overtuigd dat we de wereld om ons heen meer beïnvloeden dan we ons misschien bewust zijn. Ook geloof ik dat alles verbonden en interactief is. Ik geloof in het vlindereffect.


Lees meer over "Niet persoonlijk bedoeld, maar je lijkt veel op mij"
Abonneer op mijn blog
Categorieën