Blog berichten over ’roman’

Ik ben een met jou

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 26 mei 2014


De geschiedenis kent vele liefdeskoppels die een diepe liefde ervoeren. Denk maar aan Romeo & Julia, Samson & Delilah, Tristan & Isolde en Tamar & Armand. De liefde van dit laatstgenoemde paar beschrijf ik in De feeks van Montpézat. En hoewel hun verhaal zich afspeelt eind negentiende eeuw, is het nog steeds actueel. Laatst nog inspireerde Tamar, de feeks, mij om een pantoum te schrijven. Daarin spreekt ze op afstand tot Armand, door vanuit haar hart te spreken.


Lees meer over "Ik ben een met jou"

De sfeer blijft nog lang nazinderen in mijn lijf

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 17 februari 2014



Blij verrast als een klein kind en ontroerd, las ik de recensie die Goedele Vercnocke schreef over ‘De feeks van Montpézat’. Kijk, hier staat ie. Ik ben benieuwd wat het met jou doet.


Lees meer over "De sfeer blijft nog lang nazinderen in mijn lijf"

Heimwee naar de sterren

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 28 januari 2013



Geef je me hand, Tamar en ik neem je mee. Ik neem je mee naar een plek waar nog nooit iemand is geweest. Het is niet op deze aarde of daarbuiten, maar binnenin. Diep in mij.” – Armand in ‘De feeks van Montpézat’


Toen ik aan de een één-op-één Enneagram Workshop van Piet van Gijssel van Jouw Wijze begon, realiseerde ik mij niet wat voor een reis ik zou maken. Een reis diep binnenin mij die mij zou leiden terug in de tijd, terug naar het hart van het Universum en naar de oorsprong van mijn bestaan tussen de sterren.


Lees meer over "Heimwee naar de sterren"

The Dreaming

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op dinsdag 17 juli 2012



Zover ik mij kan herinneren, heb ik altijd al gevoeld dat wij allen – mens, dier, plant, andere levensvormen – met elkaar verbonden zijn. Ik prijs me gelukkig dat ik het overgrote deel van mijn jeugd in Australië heb doorgebracht. Daarvan herinner ik mij nog hoe ik, als jongetje van zes altijd een stukje met drie Aboriginal meisjes opliep van de bushalte naar huis. Zij vroegen mij hoe ik het vond in mijn nieuwe leefomgeving en deelden van die heerlijke ‘finger bananas’ met mij. Eenmaal thuisgekomen, ging ik op mijn rug in het gras liggen en dromerig naar de wolken kijken die langzaam voorbij dreven.


Lees meer over "The Dreaming"
Abonneer op mijn blog
Categorieën