En de wind fluisterde

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 16 augustus 2017

Wheat Field by Marius B


Aflevering 1

De kaars was al lang opgebrand toen zij haar laatste glas cognac leeg had gedronken en uit haar stoel opstond. Zij liep naar de eetkamertafel en voelde zich ineens licht worden in het hoofd. Bij de tafel hield zij even de rugleuning van de eetkamerstoel vast om weer bij zinnen te komen.


Lees meer over "En de wind fluisterde"

Medicijnen, wat moeten we ermee?

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 11 augustus 2017

Mock Scared Male by Peter Bierman


Ik zal zo’n vier jaar oud zijn geweest toen ik kennismaakte met het fenomeen regeneratie. Het was toen ik op vakantie was met mijn familie in een vakantiepark in Coya, vlakbij het mijnbouwdorp Sewell in Chili waar we woonden. We liepen van ons appartement naar het zwembad toen we hagedisjes zagen op een zonovergoten muur. Ik herinner me niet hoe het gebeurde, maar één verloor zijn staart. Mijn broertjes en ik vonden het sneu tot mijn moeder ons vertelde dat dit de hagedis zijn bescherming was tegen roofdieren en dat er uiteindelijk een nieuwe staart aan zou groeien.


Lees meer over "Medicijnen, wat moeten we ermee?"

Je kunt niet alles meehebben, toch?

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op dinsdag 13 juni 2017

Swim by Nevit Dilmen


Herken je  die momenten waarop niets lijkt te gaan zoals je wilt? Wanneer, hoe veel moeite je ook doet, alles maar niet uitpakt zoals je had gewenst? Ach, je kunt niet alles meehebben, toch?


Lees meer over "Je kunt niet alles meehebben, toch?"

Een opwindende middag in de wei

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 1 mei 2017


Willow by Lavender Field


Even kneep zij haar ogen dicht voor het scherpe zonlicht. Toen legde zij haar plaid neer op het lange, zachte gras in de wei naast het lavendelveld en ging erop knielen. Langzaam kleedde zij zich uit tot zij helemaal naakt was en de heerlijke warmte van de zon op haar huid voelde. Schichtig keek zij om zich heen. Er was toch niemand die haar kon zien, vroeg zij zich af. Al gauw overwon zij haar angst. Zij strekte zich uit over de plaid, sloot haar ogen en genoot van de warmte die door haar hele lijf trok. Het duurde maar even voor zij in slaap viel.


Lees meer over "Een opwindende middag in de wei"

Niet persoonlijk bedoeld, maar je lijkt veel op mij

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 27 maart 2017


Pig by Martina Frietsch


Terwijl ik dit verhaal aan het schrijven ben, hoor ik buiten de stormwind brullen. Het dendert door de bomen en doet hun winterse, kale takken kreunen. Het maakt me onrustig. Of is het andersom? Doet de combinatie van mijn onrust en de onrust van de mensen om me heen de wind harder waaien? Ik ben ervan overtuigd dat we de wereld om ons heen meer beïnvloeden dan we ons misschien bewust zijn. Ook geloof ik dat alles verbonden en interactief is. Ik geloof in het vlindereffect.


Lees meer over "Niet persoonlijk bedoeld, maar je lijkt veel op mij"
Abonneer op mijn blog
Categorieën