je kunt beter naar je hart luisteren dan naar je hoofd

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 22 februari 2012



Wat zou jij doen als je geconfronteerd werd met een levensbedreigende situatie? Zou je naar je hoofd luisteren of naar je hart? Ik gok dat je naar je hart zou luisteren. Waarom? Omdat gedachten er langer over doen om tot stand te komen dan intuïtie en tegen de tijd dat je de situatie overdacht hebt, is het te laat. Dit zijn trouwens niet alleen mijn gedachten over dit onderwerp. Als je naar de verhalen van mensen die een ramp hebben overleefd, hebt geluisterd, zal je ze waarschijnlijk hebben horen zeggen dat zij geen tijd hadden om na te denken.


Lees meer over "je kunt beter naar je hart luisteren dan naar je hoofd"

Het moment waarop je me gaat verlaten

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op zondag 5 februari 2012

Foto: Nik Frey op Sxc.hu


In het maanlicht dat door de opening tussen de gordijnen schijnt, zie ik hoe vredig je ligt te slapen. Je oogleden trillen licht, waarschijnlijk van je zoete dromen. Dan valt mij je prachtige mond op met die volle lippen. Ik glimlach en denk terug aan al die goede tijden samen.


Lees meer over "Het moment waarop je me gaat verlaten"

Wees mijn Valentijn

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op zaterdag 14 januari 2012

Foto: Dmitri Castrique op Sxc.hu


...Vaak zie ik je lopen, ‘s ochtends vroeg in de stad tussen al die ongelukkig kijkende forensen. Je trekt de kraag van je jas omhoog om je te beschermen voor de ijzige januari kou en kijkt links en rechts, voor je de drukke hoofdstraat oversteekt. Ik weet niet wat het is dat mij die seconde langer naar jou doet kijken. Of toch wel? Misschien zit het ‘m in jouw vriendelijke glimlach naar de krantenverkoper als hij jou je wisselgeld geeft. Val je daardoor op tussen die grauwe somberheid? Ja, ik weet wat mij in jou aantrekt. Het is die glinstering in je ogen.


Lees meer over "Wees mijn Valentijn"

de kunst van het toestaan

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op dinsdag 18 oktober 2011

Foto: Luka Rister op Sxc.hu


Inspiratie is waar we constant naar verlangen
Toch raken weinig van ons zomaar geïnspireerd
De rest kijkt en kijkt, denkt en denkt
Terwijl inspiratie ons de hele tijd in het gezicht staart


Lees meer over "de kunst van het toestaan"

Als je ons naait

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 7 oktober 2011

Als je ons naait...


Foto: Leroy Skalstad op Sxc.hu


Heb je je ooit afgevraagd waarom regeringen de grote banken en ondernemingen wel te hulp schieten als de economie in zwaar weer verkeert en de kleine laten verzuipen? En waarom wereldwijd steeds meer mensen onder de armoedegrens leven?

Gulzigheid en corruptie niet langer tolereren
De organisatie Occupy Wall Street vraagt zich dat ook af en laat het daar niet bij zitten. Zij en haar leden komen in actie. Zoals de naam het al zegt, zij demonstreren in Wall Street, het financieel centrum van Amerika – en misschien wel van de wereld – tegen de geldgraaierij van de grote financiële instellingen, regeringen en ondernemingen. Het is een leiderloze organisatie die zich omschrijft als volgt: Wij zijn de 99% die de gulzigheid en corruptie van de 1% niet langer toleren. Een duidelijke boodschap die ik laatst op Facebook vertaald zag als: Screw us and we multiply. Oftewel: Als je ons naait, gaan we ons vermenigvuldigen. Een zinspeling op de tomeloze vermeerdering van kapitaal door de kleine minderheid die de economische teugels in handen heeft. Supergrote banken en ondernemingen dus.

Een bonusje van 9,6 miljoen Euro
Grote banken en bedrijven besturen ons land en niet de politici. Grootaandeelhouders, om hen draait onze economie. De organisaties waarin zij grote belangen hebben, lobbyen zich suf bij politieke partijen om hun bestaansrecht. Wie niet meewerkt, wordt in Nederland weliswaar niet geliquideerd – en dat maakt hun niet tot een criminele organisatie – maar wel tegengewerkt. Midden in de economische crisis werd een van Nederlands topbanken van de ondergang gered. Kort daarna werd weer een andere bank in de steek gelaten onder het noemer wanbeleid. Bullshit! OK, echt kosher waren de praktijken van die kleine bank niet, maar die bank was simpelweg geen lid van de ‘club’ en door deze nuance gingen duizenden hardwerkende Nederlanders het schip in. Terwijl dit zich afspeelde ontving topbestuurder van Barclay’s Bank doodleuk een bonusje van 9,6 miljoen Euro.

1 + 1 = 3
Nog een economische tragedie speelt zich af op dit moment, in Griekenland. In alle Nederlandse media gonst het van de berichten over de luiheid van de Griekse beroepsbevolking en over asociaal hoge lonen en uitkeringen, maar feit is dat ook hier de kleine man/vrouw de dupe is van de geldgraaierij door ‘de groten’. Maar vergis je niet, ook kleine ondernemingen maken zich schuldig aan hebzuchtig gedrag. Ik zie het om me heen aan de ondernemers die als ze je een lead bezorgen, uiten dat ze graag een provisie op hun bankrekening bijgeschreven zien. Of die ondernemers die je uitnodigen om met hen samen te werken en verwachten dat jij een korting geeft op de beloning van jouw diensten. Jammer, denk ik dan. Het is toch een win-winsituatie? Wat is er mis met elkaar iets geven zonder daarvoor iets terug te krijgen? Als we dat nou allemaal deden, werken we allemaal in elkaars belang. Een hoger belang met een hogere winst door het 1 + 1 = 3 effect.

Zelf initiatief nemen
In mijn beleving moeten we heel snel anders te werk gaan, anders gaan economie, samenleving en milieu naar de knoppen. "Hoe dan?", hoor ik je vragen. Door elk kleine stappen te zetten. Door op te houden met kritiek leveren en zelf eens initiatief te nemen. Stap bijvoorbeeld over op een van de kleine innoverende banken of kijk of je krediet kunt krijgen bij iemand anders. En als iemand helpen voor jou maar een kleine moeite is, help hen dan. Waarom? Gewoon omdat we daarmee een constructieve samenleving creëren. Of ga samenwerken met andere bedrijven of zelfstandige professionals, net zoals de wijn coöperatieven in Frankrijk dat doen. De deelnemende wijnboeren daar werken zelfstandig maar verkopen samen en leveren elkaar krediet. Zo kunnen zij tegen de grote wijnboeren op en zijn zij onafhankelijk van banken.

In de ogen van de hongerigen groeit de gramschap
Nou wil ik niet zeggen dat je alles formeel moet gaan regelen. Alsjeblieft niet, ons land is al dichtgetimmerd met regeltjes en de kracht van een samenwerking is juist dat de deelnemers onafhankelijk blijven. Zo krijg je flexibele en innoverende samenwerkingsverbanden. Hoe dan ook, we moeten veranderen. Voor je het weet, herhaalt de geschiedenis zich. Als de minderheid ons lang genoeg naait, gaan wij zeker vermenigvuldigen. Welke taferelen zich dan afspelen, zelfs hier in Europa, durf ik niet te visualiseren. Als schrijver citeer ik John Steinbeck uit zijn Pulitzer-prijs winnende De druiven der gramschap (The Grapes of Wrath). Daarin beschrijft hij hoe tijdens de Grote Depressie, duizenden boerenfamilies door de banken van hun land in de ‘Midwest’ van Amerika worden getrapt en vervolgens hun heil zoeken in het rijke Californië. Ook zij vermendigvuldigden zich en dit is wat er toen gebeurde: ‘...en in de ogen van de hongerigen groeit de gramschap. In de zielen van de mensen zwellen en groeien de druiven der gramschap, klaar voor de oogst.’


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je dan op de Tekstschrijver nodig blog!



Lees meer over "Als je ons naait"
Abonneer op mijn blog
Categorieën