Heerlijk zo'n huilbui af en toe

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op donderdag 12 juni 2014

Heerlijk zo'n huilbui af en toe


Foto: onbekend

Zeg eens eerlijk, wanneer heb jij voor het laatst gehuild? Of voel jij je ongemakkelijk bij deze vraag? Goed, laat mij dan maar als eerste bekennen. Ik huil al gauw een keer per week, als het niet vaker is.


Lees meer over "Heerlijk zo'n huilbui af en toe"

Ik ben een met jou

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 26 mei 2014


De geschiedenis kent vele liefdeskoppels die een diepe liefde ervoeren. Denk maar aan Romeo & Julia, Samson & Delilah, Tristan & Isolde en Tamar & Armand. De liefde van dit laatstgenoemde paar beschrijf ik in De feeks van Montpézat. En hoewel hun verhaal zich afspeelt eind negentiende eeuw, is het nog steeds actueel. Laatst nog inspireerde Tamar, de feeks, mij om een pantoum te schrijven. Daarin spreekt ze op afstand tot Armand, door vanuit haar hart te spreken.


Lees meer over "Ik ben een met jou"

Mijn grootste liefde ooit

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 19 mei 2014

Foto: onbekend

Af en toe kijk ik terug
Op mijn kinderjaren
Die betraande momenten
Toen woorden me niet troostten


Lees meer over "Mijn grootste liefde ooit"

Liever staand sterven dan kruipend door het leven gaan

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op donderdag 8 mei 2014

Foto: ‘Marina Ginestà’ door Hans Gutmann

Vorige week heb ik de roman De vijand van mijn vader van Almudena Grandes uitgelezen. Na De schaduw van de wind en Voor een zak met botten is dit het derde, ontroerende verhaal over de Spaanse burgeroorlog dat ik heb gelezen. Het thema houdt me dan ook heel erg bezig. Als jongetje van 10 las ik al vaak in een boek van mijn vader over deze oorlog, waarvan de littekens nog zichtbaar zijn in de Spaanse samenleving. En naast lezen, zie ik geregeld beelden voor mij, vooral als ik in een meditatieve staat raak. Ondertussen weet ik dat ik in een vorig leven met deze oorlog te maken heb gehad, maar welke rol ik daarin had, weet ik nog niet.


Lees meer over "Liever staand sterven dan kruipend door het leven gaan"

Oh Moeder Maan

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op zondag 20 april 2014

Voorproefje op mijn verhalenbundel

Foto: ‘Falmouth Cornwall 2’ door Alice Symonds op Sxc.hu

...Toen de nacht viel, liep Glewyas (Cornish: ‘de stralende’) over het strand naar de andere inham, waar zijn netten nog lagen zoals hij ze achter had gelaten, op weg naar huis. Daar zou hij voor zichzelf beslissen tussen afscheid nemen van zijn familie en zijn leven op het land, en er vandoor gaan met zijn geliefde morvoren (Cornish: ‘zeemeermin’).


Lees meer over "Oh Moeder Maan"
Abonneer op mijn blog
Categorieën