Blog berichten gearchiveerd in ’2018-6’

En de wind fluisterde - Aflevering 24

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op maandag 11 juni 2018


Pizza Time by Leonardo Ciannella


Klik hier om dit verhaal vanaf het begin te lezen!


Aflevering 24

“Hoi Conno, hoe gaat ie?” groette Dave Frankston aan de telefoon en slikte toen de hap door die hij net van zijn pizza had genomen. Hij was ontzettend blij dat Giuseppe besloten had hem te bellen.

“Weet je, meneer Frankston, ik heb over je aanbod van laatst nagedacht. Het heeft alles in een ander perspectief gebracht.”

Dave zijn wenkbrauwen gingen omhoog.

“Nadat ik Bee verliet, raakte ik alle hoop kwijt om haar ooit weer te zien. Dat je contact met me opnam, haalde veel herinneringen op, die me deden realiseren hoeveel ik haar heb gemist en hoeveel pijn ik heb onderdrukt over de jaren heen.”

“Hmm, dat dacht ik al.”

“Nu zie ik dat het leven me een nieuwe kans heeft geboden,” vervolgde Giuseppe. “En die pak ik, meneer Frankston!” schreeuwde hij half door de telefoon terwijl zijn hart van opwinding tekeer ging.


Lees meer over "En de wind fluisterde - Aflevering 24"

Daar komt de Zon

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 1 juni 2018


The Call by Mario Magallanes


Klik hier om de serie vanaf het begin te lezen!


Deel 5 van de Helena Serie


“Ohhh,” zuchtten Helena en Marlon toen de meest schitterende zon die zij ooit hadden gezien voor hen verscheen.

Zij staarden naar de zon, om het te zien transformeren in een glimlachend vrouwengezicht zo vol van liefde dat het hun ogen vulde met tranen. Een warme, zachte stem sprak.

“Lieve kinderen, ik heet Tamar. Kom alsjeblieft dichterbij.”

De twee vrienden deden wat van hen gevraagd werd.

“Mijn naam is Helena,” zei Helena zonder enige aarzeling.

“En ik heet Marlon,” voegde Marlon toe met gelijke enthousiasme.

“Ja, dat weet ik, mijn kleine wijzen. Ik heb jullie van boven in de gaten gehouden sinds de dag dat jullie geboren werden.”

“Verwachtte je ons, Tamar?” vroeg Helena.

Tamar glimlachte.

“Ja, ik verwachtte jullie inderdaad. Net zoals de mensheid mij al duizenden jaren verwacht.”

“Dus jij bent de lang verwachte Zon,” zei Helena tot haar eigen verbazing, omdat de woorden niet voelden als haar eigen.

“Ja, dat ben ik,” antwoordde Tamar, “en voor de mensen uit de oudheid ben ik Sirius.”


Lees meer over "Daar komt de Zon"
Abonneer op mijn blog
Categorieën